De vzw Caraes werd in 1967 opgericht als organisatie voor ontwikkelingssamenwerking. Ze had oorspronkelijk als doel hulp te bieden in het psychiatrische ziekenhuis te Ndera in Rwanda. Nauw verbonden met de vzw Broeders van Liefde kon Caraes beschikken over een grote wereldwijde capaciteit op het vlak van onderwijs en opleiding, orthopedagogische zorg en geestelijke gezondheidszorg.

Logischerwijze kwam de vraag dat Caraes naast Ndera-Rwanda ook andere initiatieven in het Zuiden binnen de genoemde sectoren zou ondersteunen. Het werken met een gestructureerde vzw (NGO) voor ontwikkelingssamenwerking (met erkenning vanwege de Belgische overheid sedert 1978) bleek immers een werkbare formule. De drie bovenvermelde sectoren werden daarom binnen de gehele werking van de NGO opgenomen. De activiteiten werden met de jaren geografisch uitgebreid tot 16 landen: Brazilië, Burundi, DR Congo, de Filippijnen, India, Indonesië, Ivoorkust, Kenya, Mongolië, Pakistan, Papoea Nieuw-Guinea, Peru, Ruanda, Tanzania, Vietnam en Zuid-Afrika.

Om de projecten van Caraes te financieren worden de eigen middelen (bekomen door giften) via samenwerking met subsidiërende overheden aangevuld. Zo wordt samengewerkt met DGOS voor medefinanciering (Directie Generaal voor Ontwikkelingssamenwerking van de federale overheid), werd de Vlaamse Gemeenschap in heel wat vormingsprogramma’s betrokken en wordt steun gevraagd aan provinciale en gemeentelijke overheden voor concrete projecten. Voor specifieke initiatieven die aansluiten bij onze werking maar niet tot de core-activities behoren (één van de drie sectoren), wordt een beroep gedaan op andere organisaties. Zo werd en wordt er oa samengewerkt met Memisa, DMOS, Protos, Alians, Foncaba, Handicap International, Caritas Internationalis, RET, Volens, CBM, Misereor en vele andere… In België ondersteunt Caraes ook het Platform Handicap en Ontwikkelingssamenwerking en is het lid van de Vlaamse NGO-koepel Coprogram.

Doorheen de jaren evolueerde de werking duidelijk van louter materiële en financiële hulp naar uitbreiding met personele ondersteuning (vrijwilligers en coöperanten) en kwam steeds meer de klemtoon te liggen op vorming en opleiding van lokale medewerkers. Zij zijn immers de toekomst voor de lokale hulpverlening. Tegelijk groeide de visie en missie die Caraes momenteel voor ogen heeft: zich concentreren op het verhogen van de kwaliteit van leven van de drie doelgroepen waarin ze gespecialiseerd is en dit door op een professionele manier een adequate hulpverlening te helpen opbouwen.